لباس کار

لباس کار به عنوان یکی از لوازم حفاظتی فردی مطرح است و کلیه کارکنان باید با لباس متناسب با نوع کار در محل فعالیت شغلی خود حاضر شوند. معمولاً لباس کار به عنوان یک پوشش سراسری، تنه و دست و پاها را در مقابل عوارض محیطی حفاظت می کند. لباس کار باید علاوه بر دوام و استحکام در برابر مواد و اشیائ موجود در محیط های کار، قابل شستشو بوده و حتی الامکان از ظاهر خوبی نیز برخوردار باشد.

همچنین لباس کار مناسب یکی از ملزومات کار ایمنی در هر حرفه ای محسوب می شود و به همین سبب در مقرارت و آیین نامه های حفاظتی بیان شده است که کلیه کارکنانی که موظف به انجام کارهای عملی می باشند می بایستی از لباس کار مناسب استفاده نمایند و کارفرمایان نیز موظفند که این نوع لباس ها را تهیه و در اختیار مجریان امر قرار دهند. لباس کار باید با توجه به خطراتی که فرد را تهدید می کند انتخاب شود. این خطرات ممکن است منشاء فیزیکی، مکانیکی، شیمیایی و الکتریکی داشته باشد.

شرایط انتخاب لباس کار برق

لباس باید مناسب نوع کار و همچنین وضعیت آب و هوای منطقه باشد.

1.  لباس کار باید مناسب اندام و اندازه بدن باشد.
2.  جیب های لباس کار باید کوچک و حتی الامکان تعداد آنها کم باشد.
3.  در لباس برق کاران از دکمه و زیپ های فلزی نباید استفاده شود.
4.   لباس برق کاران حتی الامکان از پارچه های ضخیم و سبک و نخی تهیه و در دوخت آنها نهایت سادگی رعایت گرد.
5.  مچ و آستین بلوز باید دارای دکمه بوده و یا از کش آستین استفاده گردد.

دلیل استفاده از لباس نخی برای برق کاران:

اولا“ هنگام ایجاد قوس الکتریکی سرعت سوختن پارچه های الیاف مصنوعی یا مخلوطی از آنها خیلی کمتر بوده و حرارت تولیدی آنها پائین می باشد 

ثانیا“ پارچه های نخی هنگام سوختن به بدن نمی چسبند.

فرم انواع لباس کار برق دارای خصوصیاتی به شرح زیر است 

• – لباس کار یک تیکه

این نوع لباس کار از دوخت یکسره بر خوردار است. بدین صورت که بالاتنه و پایین تنه آن ( شلوار و بلوز ) به یکدیگر متصل بوده و به تنهایی قابل پوشیدن نمی باشد.

• – لباس کار دو تیکه

این نوع لباس کار از دوخت جداگانه برخوردار است. بدین صورت که بالاتنه و پایین تنه آن ( شلوار و بلوز ) از یکدیگر جدا بوده و به تنهایی قابل پوشیدن می باشد.

• – شکل ظاهری

تا آنجا که ممکن است لباس کار بایستی دارای ظاهری زیبا، طرح ساده و حداقل در چهار اندازه کوچک، متوسط، بزرگ و خیلی بزرگ باشد.

• -رنگ

لباس کار بایستی رنگ بین زرد ونارنجی داشته باشد (یا قسمتی از این لباس از این رنگ استفاده گردد ) و حداقل از رنگ هایی انتخاب شود که قابلیت دید آن بیش از 50% بوده و از حداقل تغییر رنگ در برابر عوامل مختلف طبیعی، مکانیکی و شیمیایی بر خوردار باشد.

• – الیاف حریق

افزایش تولید و فروش لباس های ضد حریق در طول دهه گذشته، باعث پیشرفت هایی در زمینه ی ساخت الیاف ضد حریق شده است. امروزه روش های مختلفی ابداع شده از جمله الیاف مهندسی شده ی طبیعی، حاوی مواد ضد حریق مثل :

1. کتان صد در صد طبیعی
2. الیاف مصنوعی ضد حریق مانند nomexlll
3. الیاف مصنوعی ضد حریق مانند pbi و الیاف دیگری مرکب از الیاف طبیعی و مصنوعی.